verslagen6

Nu het einde van mijn tijd hier in zicht is, kan ik niks anders zeggen dan: ‘Melbourne is fantastisch!’ Festivals zijn altijd en overal aan de gang, sportevenementen zijn niet te missen en voor het zien van een live-band loop je gewoon de eerste de beste kroeg in.

De Australische mentaliteit is overal voelbaar en heeft ervoor gezorgd dat ik me vanaf het eerste moment op m’n gemak voelde. Uiteraard hebben ook de vele leuke mensen die ik hier heb leren kennen daaraan bijgedragen. Ondanks dat ik hier graag langer had willen blijven en ik Australië aan iedereen zou willen aanraden, miste er toch iets...
Ballen zijn hier ovaal. Teams hebben achttien spelers. Velden zijn rond, en netten zijn nergens te bekennen. Footy is DE sport hier, volleybal wordt er nauwelijks gespeeld. Ja, ergens in een uithoek van de stad. Maar hoewel dat het Uithof-uithoek-gevoel wel zou aanwakkeren is een Melbournse uithoek helaas kilometers verder dan een Utrechtse. Ik dacht een half jaartje zonder volleybal wel ‘even’ aan te kunnen, maar nee. Ik zal blij zijn als ik weer naar good-old Olympos mag fietsen, lekker kan volleyballen in een zweterige zaal en na afloop een biertje kan drinken met mijn doorgeslagen teamgenootjes!

Op 11 januari dit jaar was het zo ver: mijn doorgeslagen ideeën hadden ervoor gezorgd dat ik die dag op Schiphol in het vliegtuig sprong om er zo’n 24 uur later aan de andere kant van de wereld weer uit te komen. Melbourne was de eindbestemming, studeren het excuus en genieten het doel.

van Start
de teams
de awards
ver Slagen
terugblik
aan de Slag