Lieve leden,Balliegator, ook wel Ballie, is onze geliefde mascotte. Toch hebben we gemerkt dat niet iedereen Ballie kent en waardeert zoals we dat graag zouden zien. Daarom hebben we besloten om iets nieuws in te voeren (de ALV was het hier mee eens): de ‘Balliedienst’ !Vanaf nu zal ieder team één keer per jaar in het Ballie-pak spelen en rondlopen op de dinsdagavond. Joost zal hiervoor een extra schema maken en dit tijdig met jullie delen. We starten hiermee vanaf volgende week ennnnnn het eerste team dat aan de beurt is, is Bal Burger Beweging!Happende groeten,41

Vandaag mag ik jullie gaan vertellen over hoe de ervaring is om bestuur te doen bij V.V. Van Slag. Na mijn eerste jaar ben ik actiever geworden en overgehaald om een commissie te doen, dit is de ToCo geworden. Veel toernooien organiseren en ook nog eens met een super leuke groep. Ik wist al wel van mezelf dat ik het erg leuk vond om dingen te organiseren en dit zo soepel mogelijk te laten verlopen. Toen kwam de gedachten bij mij op om bestuur te doen bij Van Slag, dit werd al gauw aangewakkerd door de leuke gesprekken die ik ging voeren met onze voorgangers van het 40e bestuur. Ik besloot te soliciteren en even later na veel spanning hoorde ik de zachte stem van Ward Jousma die mij vroeg om vicevoorzitter te worden van V.V. Van Slag, op dat moment was er natuurlijk maar 1 antwoord mogelijk, 'ja natuurlijk'. Mijn KB periode verliep goed en ik begon te bonden met al mijn andere bestuursgenoten, zo gingen we al samen vergaderen en ontstonden al de eerste inside jokes van Emma die als ze hard nadenkt haar ogen dicht moet doen en Luna die alles knoeit. Ook kwamen onze eerste tegenslagen, en ik stond er verbaasd van hoe goed we dat met ze alle oppakten en keken naar de positieve kanten. Ik mocht ook de bestuurskleding regelen voor mijn lieve bestuursgenoten, de geweldige t shirts die je ziet op elke dinsdagavond en activiteiten maar natuurlijk ook onze mooie pakken waar je ons in kunt zien stralen op de ALV’s en de vele CoBo’s. Vanaf toen ging de tijd heel snel, mijn eerste schema die ik online zetten, de eerste keer dat ik de site bijna liet crashen en onze geweldige FixCie me te hulp schoot. Allemaal ervaringen die je gaat mee maken als ViceVo. Dan natuurlijk ook je belangrijkste taak, het ondersteunen van je voorzitter. De eerste ALV dagen van te voren met Emma samen haar spreekteksten doornemen en kijken of we al kritische vragen konden bedenken op ons beleidsplan. Uiteindelijk waren wij kritischer op ons zelf dan de ALV was en hebben we ontzettend veel positieve feedback en nuttige aanmerkingen gehad. Een last viel van onze schouders en we konden eindelijk beginnen met de stappen die we samen met de vereniging wouden maken. Ookal hadden we deze stappen stiekem al erg veel voorbereid. Daarna kwam een vlaag aan activiteiten en commissies die ik mocht begeleiden wat ik ontzettend leuk vind om te doen. Het bijwonen van vergaderingen en gezellig yappen met de commissieleden is iets wat ik voor altijd mee ga nemen. November vloog voorbij en december was een drukke maand met feestdagen, activiteiten en gezelligheid. De wintersport kwam er aan waar ik met mijn kapotte knietjes helaas niet aan meedeed, maar wat heb ik veel gelachen en wijn gedronken met Linde. Ook een ervaring, misschien wel leuker dan de hele wintersport ;). Drukke tijden kwamen er aan met de H-ALV al in het vizier en de Van GrasCie die op volle toeren begon te draaien. Ook begon in in Februari weer met voltijd studeren, dit is pittig maar met goed plannen en vooruit denken kom ik een heel eind. Na een weekje goed verdiende rust in Noord Macedonie zijn we nu weer volle bak bezig om voor jullie de vereniging zo leuk mogelijk te houden! Ook zijn de bestuurs sollicitaties natuurlijk open en ben ik ontzettend benieuwd wie deze brief van mij leest en ik misschien wel een brief terug krijg. Al met al is een bestuursjaar een jaar dat je nooit gaat vergeten, je ontmoet zoveel verschillende mensen, eerste jaars, meerdere jaars, alumni, sponsoren, besturen van andere verenigingen, de vaste werkers bij Ten Beste of Bambi, de politie in Noord Macedonie, maar de alle belangrijkste natuurlijk de 5 andere mensen waarmee ik dit jaar deel. Zonder hen zou ik het absoluut niet gedaan kunnen hebben en we hebben en band geschept die ik hopelijk nog jaren met jullie kan vieren. Jullie zijn toppers 41! Groetjes,Joost Kop, Vicevoorzitter, 2025-2026 V.V. Van Slag

Het begon met het bekendmaken van het bestuur. Ik zat al de hele dag op de Heidelberglaan zenuwachtig een poging te doen om aan mijn school te werken. Dit faalde natuurlijk spectaculair, want ik was veel te zenuwachtig. Wel kwam ik halverwege de middag een zenuwachtige Maud tegen. Nadat we even kort ge-yapt hadden, ging zij weer door en deed ik weer een mislukte poging om aan mijn schoolwerk te gaan.Toen het eindelijk tijd was, belde Casper met de vraag: "Wil jij penningmeester zijn van Van Slag voor het 41e bestuur?" "Ja," was het enige logische antwoord dat ik had. De opdracht die volgde: kom met een stoel en een taart naar deze locatie. Ik had natuurlijk geen stoel, want wie heeft er nou een stoel bij de hand? Ik kon ook niet naar huis, want ik woonde toen nog in Arnhem. Dus daar ging ik, op naar de HEMA om toch nog even snel een stoel te bemachtigen voor mijn voorgangers. De andere opdracht was een taart meenemen. Dus als goed kandidaat-bestuurskindje – het laatste wat ik trouwens voor hen heb gedaan – heb ik nog even snel een taart gehaald.Later op de avond zag ik tot mijn verschrikking opeens een Van Slagger. En nog erger: die Van Slagger zag mij bijna! Dat mocht natuurlijk niet, want de bekendmaking was pas de volgende dag. De enige gedachte die door mijn hoofd ging, was dan ook: snel onder een bankje duiken. Zie je het al voor je? Een man met rood haar van 1 meter 92 die onder een bank probeert te duiken met een stoel in zijn hand.Mijn dagen zijn nu veelal gevuld met het controleren van begrotingen van commissies, het uitleggen van deze begrotingen aan mijn bestuursgenoten (en dan met name Linde, want die snapt er helemaal niks van) en het bedenken van ideeën over hoe we de vereniging klimaatvriendelijker kunnen maken. Want stiekem is dat mijn voornaamste doel :).Dit jaar is echt een rollercoaster voor mij geweest. Taken oppakken, mezelf leren kennen, maar ook zeker nauw samenwerken met deze mensen. Voordat ik begon aan een bestuursjaar, had ik eigenlijk nog helemaal geen commissie-ervaring. Dat was voor mij best spannend: hoe ga je opeens van alleen werken naar samenwerken met vijf anderen? Hoe ga je van geen kennis naar heel veel? Gelukkig is er een goede overdracht en een passie voor cijfers die ik nog niet kende.Er staan heel veel euro's op mijn scherm, maar daarnaast doe ik nog veel meer. Inmiddels heb ik een hele lijst met ideeën voor Van Slag en af en toe mag ik hier ook mee aan het werk. Ook heb ik mogen werken aan het wedstrijd- en huishoudelijk reglement en heb ik een aantal geweldige commissies waar ik me mee mag bemoeien. Ook heb ik gemerkt door het yappen met mijn bestuursgenoten dat ik bijna een van de ergste yappers van ons allemaal ben. Ik blijk het heerlijk te vinden om over mijn passie voor deze cijfertjes en andere zaken te praten (vraag me maar naar mijn smarthome). En stiekem heb ik hier inmiddels ook veel verstand van ;).Al met al is het bestuursjaar één van de leukste dingen die ik in mijn leven heb gedaan. Met veel liefde kan ik zeggen dat dit hele jaar eigenlijk mijn passieproject is! Hoe ik het ene moment nog met ergenis naar mijn scherm zit te kijken, zo kan ik vijf seconden later met veel enthousiasme de oren van het hoofd van mijn bestuursgenoten praten.Een bestuursjaar raad ik iedereen aan en ik had het nooit anders gewild! Deze mensen komen, ondanks hun plagerijen over mijn accent, nooit meer van mij en dit accent af!