Bestuur zoekt bestuur! (LAATSTE DAG OM TE SOLLICITEREN!)

LAATSTE DAG OM TE SOLLICITERENLieve Van Slaggers,Vandaag is de allerlaatste dag om te solliciteren om deel uit te gaan maken van het 37e bestuur van V.V. Van Slag! Wil jij je bezig houden met de belangrijke zaken binnen Van Slag? Vind jij het leuk om contact te hebben met de leden binnen Van Slag en andere verenigingen? En wil je vooral een jaar lang een heleboel plezier hebben met je bestuursgenootjes? Dan is een bestuursjaar sowieso iets voor jou! Meer informatie over de verschillende functies vind je hier. En natuurlijk kun je ons de hele dag nog een appje of mailtje sturen mocht je nog vragen hebben! Je kunt uiterlijk vandaag (3 mei) 23.59 solliciteren door een mail te sturen naar bestuur@vanslag.net!Liefs, Sander, Lianne, Merle, Marleen, Elin en Trees

Vanuit het bestuur #36.5

Hoi!Waar is de tijd gebleven?! We zitten alweer bijna in mei wanneer ik dit schrijf, maar voor mijn gevoel is het nog februari… We zijn alweer bezig met voorbereidingen voor de voorjaars ALV en we zijn op zoek naar het 37e bestuur. We hebben natuurlijk een ontzettend bewogen jaar achter de rug. We wisten zogenaamd waar we aan begonnen, maar ik had dit jaar nooit kunnen voorspellen, niemand denk ik. Ik neem jullie graag even mee in mijn rollercoaster die dit bestuursjaar was en is.Het is een jaar (wat?!) geleden dat ik zelf bezig was met het schrijven van een sollicitatie voor het bestuur. Ik kreeg veel vragen of ik nou wel voor dit jaar moest gaan met corona en alles. Oh jazeker, want juíst dit jaar is een bestuur zo belangrijk om de vereniging draaiende te houden. Van volleyballen is nog niet veel gekomen, maar Van Slag is zo veel meer dan dat. Toen ik 4 jaar geleden bij de vereniging kwam voelde ik mij meteen thuis en die veilige thuishaven wil ik zo graag bieden aan alle leden die daar behoefte aan hebben. Juist deze rare corona tijden wil ik mij inzetten voor de vereniging waar ik altijd even mijn zorgen kan vergeten. Ook al kan het allemaal niet op de manier zoals we gewend waren, wat een ontzettend leuke dingen zijn en worden er neergezet. Begin dit jaar konden we nog een paar wedstrijdjes spelen en dit voelt al wel als een eeuwigheid geleden. Al snel moesten we over naar alternatieven en in mijn opinie zijn daar geweldige dingen uit gekomen. Je kan wel stellen dat het bestuur en alle commissies zich van de meest initiatiefrijke en creatieve kant hebben laten zien: want hoe veel vetter dan een Just Dance avond in hal 1 kan het worden? En hoe veel creatiever dan een echte Bob Ross schildercursus? Ik had nooit verwacht dat ik een avond lekker aan het schilderen zou raken bij de volleybalvereniging. (En nog ontzettend veel meer natuurlijk.) Hoe pittig het af en toe ook was om telkens aan te passen aan alle maatregelen, ik kan niet anders dan trots zijn op mijn lieve bestuursgenootjes en alle geweldige commissies die zich maar blijven inzetten. In geen ander jaar hadden we zoveel nieuwe dingen kunnen proberen en ik denk dat het ook vooral veel moois heeft opgeleverd.Nu zitten we in het voorjaar en ik moet bekennen dat ik had gehoopt dat we al wel iets meer zouden kunnen, maar met elke stap ben ik zo blij. Met elke net niet duik-partij op het gras en elke hap zand tijdens het beachen merk ik dat volleyballen toch het allerleukste blijft. Hoe meer er mag, hoe meer leden ik weer zie sporten, lachen en bonden. Ik kijk enorm uit naar alle komende (alternatieve) activiteiten en (alternatieve) volleybal momenten. Hoewel ik natuurlijk maar al te graag elke week had gevolleybald in de zaal, gecoached langs de lijn en geborreld in het café, ik ben ontzettend blij en dankbaar dat ik dit bizarre jaar in het bestuur van deze prachtige vereniging mag zitten:) Blijf gezond en tot snel allemaal!!!Liefs, Merle

Vanuit het bestuur #36.4

Ze zeiden dat het leuk zou worden…….…. Dat is wat het 35e zei, toen ik met ze belde met mijn overwegingen, wél of geen bestuur? Ga ik daar wel tijd voor hebben? Ben ik daar wel de juiste persoon voor? Welke functie past er dan bij mij? Ben ik niet te oud? Ben ik niet te onervaren bij Van Slag? Maar, ze zeiden dat het leuk zou worden…Dus daar stond ik toen. Als bestuursoma en bestuursbaby tegelijkertijd heb ik ondertussen mijn weg gevonden. Ik heb de ‘domme’ vragen durven stellen en ben daardoor in recordtempo bijgespijkerd over Van Slag door mijn ervaren bestuursgenoten. Gelukkig compenseert mijn énorme schat aan levenservaring mijn Van Slag achterstand. Tegelijkertijd zorgt deze levenservaring er nu voor dat ik niet mag meedoen met het volleyballen. Ze zeiden dat het leuk zou worden….En daar zit je dan, opeens alweer over de helft van je bestuursjaar. Aan de ene kant zijn we er nog maar net mee begonnen, aan de andere kant ben ik in m’n hoofd al weer vaak bezig met het ‘hierna’, wie wordt mijn opvolger, wat had ik allemaal willen bereiken en wat ga ik nog kunnen bereiken? Zo’n bestuursjaar kan best wel een rollercoaster zijn.. Corona heeft daar zeker zijn aandeel in, maar zo zal elk bestuur haar hindernissen hebben. Maar achtbanen zijn leuk toch??Het bestuursjaar begon en we hebben, met strenge regels, drie wedstrijdavonden kunnen houden. Maar toen mochten we opeens niet volleyballen en ging er een hele hoop niet door (we hopen stiekem nog steeds op een CoBo...). Gelukkig wisten we wel snel te schakelen en transformeerden we zomaar van een volleybalvereniging in een sportschool, een dansgroep, een kickboksevent en stonden we opeens met een badmintonracket in onze handen. Elke week een nieuw evenement, elke week iets anders organiseren, en toch weer op een alternatieve manier terug naar volleybal. We hadden het er maar druk mee, maar we blijven knallen!Ook ontwikkel je nieuwe rituelen, bestuursliedjes, word je hyper als er ook maar ergens een link te vinden is met 36, krijg je een taartpunt als je 35 zegt en moet je met mexxen een strafadt nemen als je 35 gooit. Dan sta je ook nog eens opeens als Sinterklaas verkleed op straat en in de McDrive. Als ik al ergens schaamte voor had, dat heb ik zeer zeker niet meer. Soms denk ik wel; waar ben ik nou helemaal mee bezig?!  Maar je doet het met z’n zessen en ze zeiden dat het leuk zou worden…Op dit moment denk ik vaak terug aan afgelopen zomer, toen we nog maar net konden bevatten dat we met z’n zessen aan dit jaar zouden beginnen en nog onderschatten hoe erg we elkaars bubbel zouden worden. Dat we elkaar soms maar één keer in de week zouden zien en dat dat als weinig zou gaan aanvoelen, omdat je elkaar ook vaak wel drie of vier of soms zelfs zes of zeven dagen in de week ziet. Afgelopen zomer hebben we zulke leuke D.A.V.’s georganiseerd, al hadden we het er toen moeilijk mee dat we ‘zo weinig’ mochten. Als ik nu die foto’s terug zie dan begrijp ik niet waar we toen over durfden te klagen… Maar ze zeiden dat het leuk zou worden…Gelukkig is er licht aan het einde van de tunnel. Jullie staan weer op het veld. We hebben enorm gave activiteiten georganiseerd. Met de bestuursbattle word ik wekelijks ingemaakt. Binnenkort krijgen we, zoals het er naar uit ziet, weer fysieke activiteiten. Dan kan ik weer in het echt knipogen geven in plaats van via een vlog of tijdens de digitale hALV ;).Wie weet kan ik mijn eerste weekendje weg meemaken, mijn eerste Van Gras en hopelijk in september volgend jaar, als ik al bestuurs-af ben, nog met mijn IntroCie een geweldig weekend organiseren. Ik kijk er naar uit.Het is bijzonder hoe een vereniging in zo’n korte tijd zo’n grote rol gaat spelen in je leven en hoe verbonden je je ermee kan voelen. Van Slag is voor mij écht één grote familie en ik hoop dat dit voor jullie ook het geval is, ondanks dat dit jaar zo raar is. Wij gaan nog een paar maanden keihard knallen (en nog harder ons best doen) om álles eruit te halen wat erin zit en een beetje meer. En aan alle mensen die mij zeiden dat het leuk zou worden….Jullie hadden alleen maar voor de volle 136% gelijk!SUC36 FENOMEEN!Veel liefs van oma Marleen

Vanuit het bestuur #36.3

Lieve Van Slaggers, Het is ondertussen alweer eind januari en wij zijn al over de helft van ons bestuursjaar en wat mis ik ‘de normale Van Slag avond’! Toen ik in april vorig jaar midden in de eerste Coronagolf ging solliciteren voor bestuur had ik nooit gedacht dat dit jaar zo zou lopen. Ja tuurlijk, ik wist waar ik aan begon, maar dat Corona nog zo’n grote invloed zou hebben op dit jaar had ik niet verwacht. “Hoezo zou je een bestuursjaar in Coronatijd willen doen?” vroegen veel mensen zich toen af. “Nou, omdat Van Slag ook tijdens zo’n jaar een bestuur nodig heeft en omdat ik goede hoop heb dat er over een tijdje weer veel kan”, was mijn antwoord dan meestal. Nu duurt dat ‘over een tijdje’ ondertussen al veel langer dan ik hoopte, maar ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn beslissing. Samen met mijn lieve bestuursgenootjes heb ik in de zomer als beginnend bestuur al super veel mooie dingen mee kunnen maken. Zo hebben we iedere dinsdagavond de DAV’s georganiseerd wat echt geweldig leuk was en hebben we lekker kunnen beachen. Ook heb ik als onderdeel van de IntroCie van vorig jaar en bestuurslid van dit jaar een mooie introductiedag kunnen neerzetten. Anders dan een normaal introweekend, maar zeker niet minder leuk. Daarnaast was de zomer gewoon een hele fijne periode om te bonden met het bestuur maar ondertussen ook aan de serieuze zaken te zitten. We wisten immers dat dit jaar anders ging zijn dan andere jaren en dat we ons niet aan het standaard draaiboekje zouden kunnen vasthouden. Als teamco heb ik natuurlijk het hoogtepunt van mijn functie in het begin van het jaar al gehad. Ik ging in de zomer al druk bezig met de teamindeling en het voorbereiden van het introductietoernooi en ook de indelingstoernooien hebben we volledig kunnen organiseren. Achteraf echt geweldig dat dit gewoon heeft kunnen plaatsvinden! Daarna hebben we ook nog een aantal wedstrijden, drie om precies te zijn, kunnen spelen in de normale Van Slag competitie. Hoewel we op deze avonden soms meer politieagentje moesten spelen dan we zouden willen, heb ik als trotse teamco wel heel erg genoten van alle leuke teams en de fijne wedstrijden.   Sinds we niet meer mochten volleyballen in teams hebben we nog wel veel alternatieve activiteiten op Olympos kunnen organiseren. Superleuk ook om de Van Slaggers op deze manier nog wel te kunnen blijven zien!  We hebben gevolleybald in twee- en viertallen, krachttrainingen gedaan, gebadmintond, lekker gedanst tijdens de Just Dance avond en heel veel andere alternatieve activiteiten georganiseerd. Ook ben ik natuurlijk aanwezig bij alle commissie-activiteiten die, ondanks dat ze online zijn, altijd erg gezellig zijn! Nu we al een tijdje in strengere lockdown zitten en we niet meer met het bestuur kunnen samenkomen is dit soms wel zwaarder dan van tevoren gedacht. Het online vergaderen is gewoon veel minder leuk en hoewel we dit nog wel vaak in twee drietallen (nu in drie tweetallen) deden is het natuurlijk raar om elkaar niet meer veel te zien. Gelukkig blijven we positief en maken we er altijd met z’n allen het beste van. Zo hebben we het daydrinken uitgevonden (13:00 beginnen en 21:00 er af liggen > aanrader!), hebben we leren vloggen, kan iedereen bijna de Skibidi dansen, zijn we ondertussen immuun voor het gezang van Marleen, zijn we erachter gekomen dat chocomel-rum een goede combi voor tijdens vergaderingen is en kunnen we onszelf via video’s prima voor schut zetten voor de rest van de vereniging. Heel leuk allemaal, maar natuurlijk hopen we dat we zo snel mogelijk weer met z’n allen op Oly mogen staan om het jaar goed af te sluiten samen! En hopelijk lukt het dan ook nog om met het bestuur een keer dit jaar een biertje in het sportcafé te nuttigen ;) Ik heb er vertrouwen in!   Liefs, Elin     

Vanuit het bestuur #36.1

Lieve Van Slaggers,Na een week vol vlogs van ons bij deze dan ook onze eerste bestuursblog! Waar jullie de afgelopen week een kijkje in ons dagelijks leven hebben gekregen, wordt dit een inkijkje in ons leven van de afgelopen maanden. We beginnen dus niet met een individuele blog, maar eentje vanuit ons allemaal!Toen wij solliciteerden voor het 36e bestuur van Van Slag, wisten wij natuurlijk allemaal waar we aan begonnen. Dit zou vanwege corona geen normaal verenigingsjaar worden. Op het moment van de sollicitaties zat alles nog op slot en mochten we nog niet eens volleyballen. Ook was het voor ons allang duidelijk dat het virus in september niet op magische wijze weg zou zijn. Toch ging het land vanaf juni langzaam weer open en kregen ook wij natuurlijk weer stiekeme hoop. Zo konden we, met de nodige maatregelen, wel gewoon de DAV’s organiseren gedurende de zomer en mochten we ook weer volleyballen in de zaal! Het virus was in september inderdaad niet weg, maar toch lukte het om zowel een groot introductietoernooi als de indelingstoernooien te organiseren. Hier ondervonden we dat onze rol toch iets serieuzer zou worden dan die van afgelopen besturen. Politieagentje spelen op de dinsdagavond stond nou niet per se in onze functieomschrijving, maar gelukkig waren jullie allemaal vooral vol begrip en vooral erg blij dat we gewoon weer konden volleyballen. Daarnaast scheelde het dat die oranje hesjes toch niet zó lelijk stonden als vooraf gedacht (al zijn de meningen daarover verdeeld).Aan het begin van de speelrondes stonden wij er dan ook nog steeds erg positief in. We waren naast al het regelwerk rondom de ALV ook nog heel erg druk met het maken van coronaprotocollen en bedenken van alternatieven voor activiteiten. Het was lastig dat het beleid rondom sporten en activiteiten steeds veranderde en we hebben hierdoor vaak op de dinsdag zelf nog ontzettend veel moeten regelen en aanpassen (door jullie misschien te merken aan alle last-minute appjes in de teamcaptains app, sorry daarvoor ;) ). Toch leek veel nog wel te kunnen, al dan niet in een aangepaste vorm. Dit alles gaf ons heel veel motivatie en wij zaten boordevol plannen en ideeën om jullie toch nog een fantastisch Van Slag jaar te bieden.Toen plotseling de maatregelen echt flink aangescherpt werden en volleyballen en fysieke activiteiten niet meer leken te kunnen, was dit dan ook voor ons een flinke domper. Maar, na een momentje balen, gingen wij weer verder volgens het motto dat ons bestuursjaar tot nu toe toch wel kenmerkt: niet kijken naar wat er allemaal níet meer kan, maar juist naar wat wél mogelijk is. Dit betekent veel schakelen en leren omgaan met tegenslagen, maar ook ruimte voor creativiteit en omdenken! We hopen nu dat we jullie de komende tijd nog wel iets van sportiviteit kunnen aanbieden, maar als dat straks ook niet meer mag, verzinnen we daar ook wel weer iets op! We zijn ook ontzettend blij met onze commissies, die tot nu toe al ruimschoots hun flexibiliteit en creativiteit hebben getoond en dit alleen maar meer zullen moeten doen de komende tijd.Wij hopen natuurlijk dat we jullie snel weer fysiek kunnen (blijven) zien en zijn vastbesloten van dit jaar alsnog een succes te maken (#suc36!). Hiervoor horen we natuurlijk ook graag jullie input en creatieve ideeën, dus schroom niet om ons hiervoor te benaderen. Het belangrijkste is dat we jullie toch allemaal nog een beetje Van Slag mee kunnen geven in deze tijden, ook zonder volleybal. Blijf allemaal gezond en tot snel!Heel veel liefs,Het 36e